Ciągłe oczekiwanie najgorszego, wytykanie problemów lub ignorowanie pozytywnych momentów tworzy ciężką emocjonalnie atmosferę. Z czasem ludzie mogą dystansować się, aby chronić własną energię.

7. Nie słuchanie naprawdę

Rozproszenie uwagi, automatyczne kiwanie głową lub szybka zmiana tematu świadczą o braku zainteresowania. Nawet bez słów może to być odbierane jako lekceważące i zniechęcające dla innych.

8. Krytykowanie młodszych pokoleń

Uogólnianie młodych ludzi jako leniwych, nieodpowiedzialnych lub płytkich tworzy niepotrzebne podziały. Każde pokolenie zmaga się z innymi presjami, a osądzanie bez zrozumienia pogłębia przepaść emocjonalną.

9. Zaniedbywanie dbania o siebie

Zaniechanie higieny osobistej, dbania o zdrowie czy dbania o podstawowe potrzeby jest często tłumaczone jako „normalne z wiekiem”, ale wpływa to na to, jak inni postrzegają zaangażowanie i szacunek do siebie. Dbanie o siebie to nie próżność, to troska.

10. Wykorzystywanie wieku do usprawiedliwiania złego zachowania

Niegrzeczność, drażliwość i ostre odpowiedzi nie stają się akceptowalne z czasem. Życzliwość, cierpliwość i uprzejmość to cechy, które nie przemijają.

11. Powtarzanie tych samych historii

Powtarzanie tych samych anegdot bez uświadomienia sobie, że były już wielokrotnie słyszane, może dyskretnie zniechęcić słuchaczy. Choć zazwyczaj nieszkodliwe, powtarzanie może osłabiać uwagę i utrudniać nawiązywanie więzi.

12. Odmowa nauki czegokolwiek nowego

Powiedzenie „Jestem na to za stary” zamyka drzwi i wzmacnia ograniczające przekonania. Ciekawość i otwartość utrzymują umysł w aktywności i wzmacniają więź ze światem.

ŚWIADOMOŚĆ, NIE WINA

Zauważenie tych nawyków nie jest kwestią poczucia winy ani wstydu. Chodzi o rozwój. Starzenie się nie musi oznaczać sztywności, izolacji ani ciągłego niezadowolenia. Dzięki niewielkim zmianom w nastawieniu może stać się etapem zdefiniowanym przez empatię, zdolność adaptacji i znaczącą obecność – z korzyścią zarówno dla nas samych, jak i dla otaczających nas osób.