Tego popołudnia zawiozłem nas do domu, którego nie widziałem od prawie dwudziestu lat. Podjazd wciąż był popękany, dokładnie tak, jak zapamiętałem. Lampa na ganku wciąż cicho brzęczała, nawet w biały dzień.
Liam wysiadł z samochodu z małym pudełkiem w rękach. Ja zostałem w środku. Dłonie pociły mi się na kierownicy.
Dłonie trzymające kierownicę | Źródło: Pexels
Zapukał dwa razy.
Mój tata otworzył drzwi kilka sekund później. Z samochodu widziałem, że nie rozpoznał Liama od razu – skąd miałby to wiedzieć? O ile mi wiadomo, nigdy nie widział wnuka na oczy.
Ale Liam wyglądał jak ja. A ja wyglądałem jak mój tata.
Wiedziałem, że zajmie mu to tylko kilka sekund i że będzie wiedział, kto stoi na jego ganku.
Mój ojciec wyglądał na starszego, bardziej kruchego, niż go zapamiętałem, ale nie mniej dumnego. Nie był mniej zimny.
Starszy mężczyzna otwiera drzwi i rozmawia z młodszym mężczyzną | Źródło: Midjourney
Liam wyciągnął pudełko.
„Proszę” – powiedział spokojnie. „Możesz uczcić moje urodziny tym”.
Mój ojciec jest na zdezorientowanego, ale pudełko, mrużąc oczy i wpatrując się w twarz Liama. Zobaczyłem, że zaskoczy, gdy zostanie rozpoznany – kiedy sobie uświadomi, że spojrzy na twoje wnuka.
zadziałała szybko, nagle i nieprzewidywalnie… a następnie równie szybko zniknęła, pochłonięta przez bojową, stoicki wyraz twarzy, który zawsze zareagował.
Młody mężczyzna, starszemu mężczyźnie, pudełko ciastka | Źródło: Podróż w połowie
„Wybaczam ci” – konfiguracja Liam. „Za to, co mi zrobiłeś. I moje matce”.
Twarz mojego ojca jest nieprawidłowa. Nie reagować.
Aby kontynuować czytanie, kliknij ( NASTĘPNA 》) poniżej !
