Światło słoneczne i witamina D: bardziej złożone równanie, niż nam się wydaje
Wbrew powszechnemu przekonaniu, spędzanie czasu na świeżym powietrzu latem nie gwarantuje automatycznie prawidłowego poziomu witaminy D. Na jej produkcję wpływa kilka czynników: szerokość geograficzna, pora roku, pora dnia, kolor skóry, wiek i stosowanie ochrony przeciwsłonecznej.
W wielu krajach europejskich optymalna synteza słoneczna występuje tylko przez ograniczony okres w roku. Nawet wtedy konieczna jest regularna ekspozycja, o określonych porach dnia, na odpowiedniej powierzchni skóry… nie zaniedbując przy tym ochrony przed szkodliwym działaniem słońca. Równowaga jest zatem delikatna.
Najczęstszy błąd: całkowite obniżenie czujności latem
To właśnie tutaj tkwi najczęstszy błąd: myślenie, że słoneczne dni wystarczą i brak czujności. Jednak liczne obserwacje pokazują, że nawet osoby mieszkające w bardzo słonecznych regionach mogą mieć niedobór witaminy D.
Organizm nie magazynuje nieograniczonych rezerw, a nieregularna lub niewystarczająca ekspozycja może szybko doprowadzić do zachwiania równowagi. W rezultacie myślimy, że postępujemy właściwie, ale nie zawsze zaspokajamy nasze rzeczywiste potrzeby.
