Przez dwa lata przynosiłam jedzenie mojej starszej sąsiadce — ale kiedy w końcu weszłam do jej mieszkania po jej śmierci, to, co znalazłam na jej łóżku, doprowadziło mnie do łez

„Mogę być starym i zapomnianym przez większość, ale dobroć istnieje poza moimi drzwiami. Jestem za to podziękować”.

Znaczenie życzliwości

Łzy spływały mi po twarzy, gdy zamykałam notatki. Żałowałem, że nie można jej przytulić po raz ostatni, jak powiedziałem, jak wiele dla mnie znaczyło.

Kiedy wychodziłem z jej mieszkań, światło z korytarzy padło na jej stare krzesło i podchodziłem przez łzy. Może nie była tak samotna, jak można ją usunąć.